از خويش گذشتم، ببرم خاک کن - اما

- شعرم چه؟ نه، بي ذوق مبادا شده باشي

مي خواستم از تو بنويسم که مدادم -

خنديد؛ چه مانده است مرا تا بتراشي

مجموعه ي آماده ي نشرم، خبرً بîد

يک خالي پïر خط به خط اش روح خراشي

شصت و سه غزل له شده در زلزله ي من

شصت و سه نفس، شصت و سه حس متلاشي

O

نفرين نه، سوال است؛ چه گونه دلت آمد -

بارانم، اسيدانه به من زخم بپاشي

زهره عزيزم ;

آن كه مي گفت ز يك گل نشود فصل بهار           چه خبر داشت كه همچون تو گلي مي رويد

                                        بيست و يكمين بهار زندگيت مبارك

    اميد دارم كه عمري طولاني همراه با همين شور و نشاط و طراوت جوانيت داشته باشي.