تبليغاتX
به وبـــــــــلاگ پــــــزشـــــــکــی 83 خــــــوش آمــــــدیـــــد خوش آمدید دانشجویان پزشکی 83
این سایت مربوط به دانشجویان پزشکی ورودی 83 دانشگاه علوم پزشکی لرستان است

Lean against a tree

and dream your wold of dreams

Work hard at what you like to do

and try to overcome all obstracles

 

Laugh at your mistakes

and praise yourself for larning from them

Pick some flowers

and appreciate the beauty of nature

 

Say hello to strangers

and enjoy the people you know

Don’t be afraid to show your emotions

Laughing and crying make you feel better

 

Love your friends and family with your entire being

They are the most important part of your life

Feel the calmness on a quiet sunny day

and plan what you want to accomplish in life

Find a rainbow

and live your world of dreams

  سوزان پولیس شوتز                                                                                                                                                             

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/04/31ساعت 8:11 بعد از ظهر  توسط زینب ولدی  | 

 

بسیار نزدیک به یک زندگی دیگریم.

 

 جای هیچ شک و شبهه ای نیست. یک زندگی شاد، تر و تازه. تقریبا قابل

 

 لمس است. از حالا فکرمان آنجاست. در هوایی صاف و گسترده. قلبمان در

 

 آنجا می تپد، انگار جدا شده، مثل یک پیشاهنگ. با این وصف، هیچ اتفاقی

 

 نمی افتد. مانعی وجود دارد. فکر می کنیم چیزی مانع ماست. می گردیم

.

 برای پیدا کردن این مانع، هیچ شانسی نداریم. چون، چیزی مانع نیست؛ مانع

 

 خود ما هستیم. چون هنوز به این زندگی بی روحی که دوستش نداریم،

 

 وابسته ایم. هنوز به بسیاری چیزها وابسته ایم. چه کنیم؟ چگونه خود را

 

ترک کنیم؟ این تنها شیوه ی ترک کردن همه ی چیزهای دیگر است. باید

 

 فرشته ای سربرسد. یک فرشته ی واقعی. با مهربانی، با خشونت. با

 

 رفتاری خشن و نامرئی. کسی که ما را از شر همه چیز رها سازد اما

 

بلافاصله اسیر خود نکند. بله، آلب هم منتظر چنین چیزی است. در صومعه ی

ا قهوه خانه.


و چون او یک فرشته ی واقعی است، یک روز یکشنبه، از محلی که انتظارش

 

 را نداریم، وارد می شود. بسیار دور از صومعه و قهوه خانه.

 



صفحات 118و 119 از کتاب زن آینده/ کریستیان بوبن

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/04/25ساعت 1:58 بعد از ظهر  توسط فردیس درتاج  | 

می آید می آید

مثل بهار از همه سو می آید

دیوار

یا سیم خاردار

                 نمی داند.

می آید

از پای و پویه باز نمی ماند.

آه

بگذار من چو قطره ی بارانی باشم

                                           در این کویر

که خاک را به مقدم او مژده می دهد

یا حنجره ای چکاوک خردی که

ماه دی

از پونه ی بهار سخن می گوید ـ

وقتی کزان گلوله ی سربی

با قطره

                    قطره

                              قطره ی خونش

موسیقی مکرر و یکریز برف را

ترجیعی ارغوانی می بخشد.                                  شفیعی کدکنی

+ نوشته شده در  جمعه 1386/04/22ساعت 6:46 بعد از ظهر  توسط زینب ولدی  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/04/14ساعت 3:5 بعد از ظهر  توسط سیده زهره طاهری  | 

خارها
      خوار نیستند
شاخه های خشک
                  چوبه های دار نیستند
میوه های کال کرم خورده نیز
                               روی دوش شاخه بار نیستند
پیش از آن که برگهای زرد را
                               زیر پای خویش
                                                 سرزنش کنی
خش خشی به گوش می رسد :
برگهای بی گناه
با زبان ساده اعتراف می کنند
                            خشکی درخت
                                      از کدام ریشه آب می خورد !!!
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/04/14ساعت 2:55 بعد از ظهر  توسط سیده زهره طاهری  | 

 
**********

***********

نظر يادتون نره
به اميد ديدار